* Driedaagse Parijs

Bij aankomst nemen we vrije lunch in de omgeving van de Triangle d’Or.

Als we tijdig aankomen kunnen we alvast een kijkje nemen in de gloednieuwe flagshipstores van St Laurent en Loewe in de Avenue Montaigne.

In de namiddag maken we een geleide wandeling in Le Triangle d’Or (Gouden Driehoek). Dit is het gebied tussen de Champs-Élysées, de Avenue Montaigne en de Avenue George V, in het 8^e arrondissement van Parijs, een chique modieuze wijk.

Avenue des Champs-Élysées: de beroemde brede laan maakt deel uit van de beroemde driehoek, met klassieke winkels en flagship stores van grote merken Louis Vuitton, Nike, Apple, Renault, Sephora en het eind december 2023 geopende flagship van Saint Laurent.

Naast het Hotel particulier de La Païva (een succesvolle Russische demi-mondaine en courtisane waarover pittige anekdotes de ronde deden), vindt men de recent geopende designwinkel – galerie RH met restaurants en een rooftop.

Avenue Montaigne: de kern van de haute couture, met boetieks van Dior, de Galerie Dior, Chanel, Gucci, Prada, de recent geopende St Laurent en Loewe, het Théâtre des Champs-Élysées ….

Onze gids zal de geschiedenis en de architectuur bespreken van deze merkwaardige gebouwen.

Avenue George V: Thuisbasis van luxe modehuizen zoals Givenchy, Saint Laurent, en enkele top hotels van Parijs. 

We gebruiken een gezamenlijk avondmaal.

We starten de dag met een korte blik op het vlakbij het hotel gelegen Japans cultureel centrum.

In de latere voormiddag bezoeken we de tentoonstelling “1925 – 2025: 100 ans Art Déco” in het  MAD - Musée des Arts Décoratifs voor een uitgebreide tentoonstelling met 1200 voorwerpen op 3 niveaus.

“Honderd jaar Art Deco 1925 - 2025": sculpturale meubels, kostbare sieraden, kunstobjecten, tekeningen, posters en mode-items: bijna 1000 werken vertellen het verhaal van de rijkdom, elegantie en de tegenstrijdigheden van een stijl die nog steeds fascineert.

Honderd jaar na de Internationale Tentoonstelling van Moderne Decoratieve en Industriële Kunsten van 1925, die Art Deco wereldwijd bekend maakte, viert het Musée des Arts Décoratifs deze gedurfde, verfijnde en uitgesproken moderne stijl. Meeslepende scenografie, weelderige materialen, gestileerde vormen en uitzonderlijk vakmanschap komen samen om een ​​levendige en zintuiglijke ervaring te creëren, waarin Art Deco in al zijn facetten tot uiting komt.

De tentoonstelling wordt spectaculair afgesloten met de legendarische Orient Express, een waar juweel van luxe en innovatie. Een cabine van de voormalige Étoile du Nord -trein, samen met drie maquettes van de toekomstige Orient Express, her-ontworpen door Maxime d'Angeac, vullen het middenschip van het museum. Het is een uitnodiging om een ​​wereld te ontdekken waar kunst, schoonheid en dromen in het heden ontstaan, net zoals in 1925.

Vrije lunch.

In de namiddag keren we weer naar het MAD voor de tentoonstelling “Vivre au XVIII^e siècle”. We nemen er een duik in het dagelijkse leven van de Parijse hogere stand met zijn talloze rituelen: vanaf het ochtendtoilet met bijbehorende, bepoederde pruik, het sociale leven en het mondaine tijdverdrijf, tot en met het avondritueel inclusief de slaapmuts voor meneer en mevrouw.

Een favoriet tijdverdrijf in de mode in de 18^de eeuw was het gebruik van tabak als snuif. Tabak aan zijn gast aanbieden werd aanzien als een teken van waardering. Het belang van het publieke voorkomen en de sociale status worden benadrukt.

Met meer dan 500 originele stukken, geeft dit bezoek ons een beeld van alle domeinen van de decoratieve, toegepaste kunst: houtwerk en beschilderd behang, meubilair, ceramiek, zilverwerk, kledij en modeaccessoires, speelgoed, juwelen …

We wandelen a.h.w. door een 18^de-eeuwse aristocratische woonst en beleven er een volledige dag uit de jaren 1780, met een intieme inkijk in het dagelijks leven van de meesters en hun personeel. We wandelen a.h.w. rond van kamer naar kamer, van de ochtend tot de avond, als waren we geprivilegieerde gasten.

We nemen het avondmaal in restaurant Arnaud Nicolas.

We beginnen de dag met een bezoek aan “La Samaritaine”, gelegen tussen de Seine en de Rue de Rivoli, één van « les grands magasins » op de Parijse Rive droite.

De geschiedenis van het gebouw leidt ons terug naar de 16^e eeuw. Koning Henri IV wou op de, toen gloednieuwe, Pont-Neuf, een pomp voor water in het Louvre. Hij vroeg daarvoor plannen aan de Vlaamse Jean Lintlaër. Op de originele pomp stond de ontmoeting afgebeeld van Jezus met de Samaritaanse vrouw (Johannes, IV, 1-30). Vandaar “La Samaritaine”…

Het gebouw wordt nu bezocht zowel voor zijn vele handelszaken als voor zijn schitterende architectuur in Art nouveau en Art déco stijl, ontworpen door Frantz Jourdain et Henri Sauvage. La Samaritaine werd in 2005 gesloten voor renovatiewerken en heropende in 2021.

Aansluitend om 11u30 bezoeken we de gloednieuwe Fondation Cartier.

De Fondation Cartier zet zich in voor hedendaagse creatie door middel van haar collectie, en haar artistieke programma's.

De algemene tentoonstelling belicht veertig jaar hedendaagse kunst in de Fondation Cartier en put daarbij uit een collectie die gevormd is door de programmering. Door het sociale, culturele en architectonische erfgoed van het gebouw en de openheid naar de stad nieuw leven in te blazen, schetst de tentoonstelling een alternatieve kaart van de hedendaagse kunst en luidt ze, met het nieuwe architectonische ontwerp van Jean Nouvel, een vernieuwde benadering van de tentoonstelling.

In deze video vinden jullie alvast een voorsmaakje van de rijke collectie van de Fondation Cartier.

Klik hier

We gebruiken de lunch in het restaurant van het Musée d’ Orsay

In de namiddag bezoeken we de tentoonstelling “Renoir et l’amour” in het Musée d’Orsay.

Zijn kleurrijke en vrolijke schilderijen van “guinguettes”(openlucht dansgelegenheden) en volksbals, bezorgden Auguste Renoir de reputatie een “schilder van het geluk” te zijn, een reputatie die in zijn nadeel speelde. Het werk van “grote, moderne” schilders was immers volgens de gangbare normen, melancholisch of ironisch, beetje blasé, allesbehalve “vrolijk”. Auguste Renoir zei zelf daarover : « Je sais bien qu’il est difficile de faire admettre qu’une peinture puisse être de la très grande peinture en restant joyeuse ». (« Ik besef goed dat het moeilijk is te overtuigen dat een schilderij grote schilderkunst is, als het een vrolijk werk is”)

Ter gelegenheid van 150 jaar « Bal du moulin de la Galette (1876) » worden voor het eerst zijn voornaamste “scènes uit het moderne leven” samengebracht, werken die Renoir schilderde in de 20 eerste jaren van zijn carrière (1865-1885). In deze periode behoorde hij met Manet, Monet, Morisot, Degas of Caillebotte tot de schilders van de  « Nouvelle peinture. »

Renoir had grote bewondering voor de Franse meesters van de 18^e eeuw (Watteau, Boucher, Fragonard), en zoals zij geeft hij de atmosfeer weer van de « fêtes galantes. In zijn werk wordt evenwel een lossere vorm van omgang en meer gelijkheid tussen de seksen weergegeven zoals die gangbaar waren in het Parijs op het einde van het Tweede Keizerrijk en in het begin van de Derde Republiek.

Alvorens de terugreis aan te vatten, genieten we nog van de omgeving.